...

باتوجه به این عوامل شرکت بوئینگ که همواره در اجرای طرح های خلاقانه پیشرو بوده، یک سری اصلاحات را روی آخرین گونه هواپیمای موفق F-15 Eagle آغاز کرد. اصلاحاتی که در انتها منجر به تولد هواپیمای پنهانکارF-15 Silent Eagle گشت.

طراحان بوئینگ در طرح Silent Eagle از قسمت عمده تجربیات خود در رابطه با تولید هواگردهای پنهانکار بهره برده اند و این زمانی بیشتر جلب توجه می کند که به یاد آوریم ایالات متحده در رابطه با تکنولوژی Stealth بی شک یک پله فراتر از تمامی جهان تکنولوژی ایستاده و اگر هواپیمای چینی را به حساب نیاوریم تنها سازنده واقعی و انبوه هواگردهای رادار گریز به حساب می آید، برتری که در F-22 Raptor و B-2 Sprit به اوج خود رسیده است!

در عین حال F-15 Eagle بی شک از تمام معاصران شرقی خود برتر است که این برتری با پیروزی 39 بر صفر این عقاب پولادین در نبردهای هوایی آن برعلیه نیروی هوایی قدرتمند و در عین حال با تجربه عراق در عملیات Operation Desert Storm به خوبی مشاهده می گردد. در عین حال این پرنده قابلیت های بالای خود را به رخ کشیده است. پس آنچه اینجا داریم گروهی از برترین نخبگان طراحی جهان به همراه یک هواپیمای فوق العاده است وتنها مورد ناخوشایند، قوانین دست و پاگیر کنگره ایالات متحده بوده که عرصه را بر طراحان تنگ نموده است. تولید هواپیمایی که هم مشتری را ترغیب به خرید نماید و هم نظر کنگره را برای صرفا دفاعی بودن خود جلب کند کار چندان ساده ای نخواهد بود طرحی که بوئینگ با بودجه خصوصی خود دست به پژوهش و پیگیری آن زده است.

طرحی که هم اکنون بوئینگ آن را دنبال می کند عبارت است از کاهش توان رادار هواپیمای دشمن در شناسایی پرنده خودی، به عبارت دیگر برای جلوگیری از استفاده نامطلوب (و همچنین تامین نظر کنگره ایالات متحده) بوئینگ هیچ طرح خاصی را برای مقابله با رادارهای زمینی در پرنده خود لحاظ نکرده که این امر تا حد زیادی کارا بودن طرح را زیر سوال برده است.

متخصصان بوئینگ در مرحله اول با تبدیل باله های عمودی سنتی به انواع V شکل (مانند آنچه متخصصان کشورمان در مورد هواپیمای F-5 Tiger و صاعقه انجام دادند) توانسته اند علاوه بر افزایش چشمگیر پارامترهای پروازی به طرز قابل توجهی ویژگی های پنهانکاری را ارتقا بخشند، در بخش دو مبا طراحی مجدد مخازن سوخت هواپیما و قرار دادن بخش مهمی از مهمات در محفظه های روی این مخازن جدید، طراح موفق گشته به گونه معناداری با خارج کردن تسلیحات از بخش زیرین بالها از سطح مقطع راداری هواگرد جدید بکاهد. در عین حال اضافه شدن این تجهیزات موجب کاهش ظرفیت مخازن گشته، این کمبود به میزان بسیار زیادی با افزایش توان آیرودینامیکی حاصله از دم جدید جبران گشته است.

البته طراحان، گیره های بالی حمل مهمات را از روی بالها حذف نکرده اند که این اجازه را به F-15SE می دهد که مهمات بیشتری را همراه خود داشته باشد، هرچند با حمل تسلیحات برروی بالها به گونه ای ژرف از توان رادار گریزی آن کاسته خواهد شد. از سوی دیگر حتی مخازن جدید به سادگی در زمان کوتاه (حدود 2 ساعت) می توانند با انواع قدیمی تعویض گردند که عملا منجر به تبدیل شدن F-15SE به F-15E خواهد بود.

در مرحله بعد متخصصان بوئینگ با استفاده گسترده از مواد جاذب رادار موسوم به RAM تاثیری غیرقابل انکار برروی کاهش توان رادار دشمن در شناسایی پرنده خود گذاشته اند. نکته ای که در این جا کمی گنگ به نظر می رسد عدم استفاده بوئینگ از مکانیزم های کاهش دمای گازهای خروجی موتور است. نقصی که به طرز فزاینده ای موقعیت طرح را زیر سوال خواهد برد کما اینکه امروزه موشک های با سنسورهای حرارتی، بخش بزرگی از سلاح سطح- به- هوا (SAM) و یا هوا به هوا را تشکیل می دهند واین یعنی نقص در مهمترین اصل از اصول استتار این اصل بیان می دارد: تنها استتاری موفق است که کامل باشد! حال آنکه Silent Eagle با عدم برخورداری از تخفیف دهنده های گازهای خروجی اگزوز و یا غلاف های اطراف اگزوز بی شک نمی تواند استتار کامل را از خود بروز دهد.

در مرحله بعد مهندسان الکترونیک و کامپیوتر وارد گود گشته و دست به نوسازی و بازسازی عمده سیستم کنترل پرواز زده اند و با جای گزینی سامانه های قدیمی با سیستم کنترل پرواز زده اند و با جای گزینی سامانه های قدیمی با سیستم های جدید به طرز قابل توجهی به ارتقاء توان رزمی F-15 Silent Eagle کمک کرده اند. در مورد سامانه های راداری Silent Eagle از همان سیستم راداری APG-63(V)3 ساخت ریتون که در نمونه های E نیز به چشم میخورده بهره مند گشته که باتوجه به وظیفه اصلی تعریف شده برای عقاب خاموش، که همانا گشت هوایی و حفاظت از حریم هوایی خودی است کاملا مناسب به نظر می رسد، هرچند بسیار عجیب خواهد بود اگر فکر کنیم ایلات متحده برتری الکترونیکی خود را که در پی سالها تلاش و با صرف میلیاردها دلار به چنگ آورده، به سادگی از کف بده!

در مرحله آخر در مورد مهمترین ویژگی هوا گرد پنهان کار بوئینگ دست همکاری را به سوی شرکت معظم BAE systems دراز کرده تا در مورد بسته نبرد الکترونیک از آن کمک بگیرد، که طرف انگلیسی نیز با ارائه یک پکیج کامل با نام:

 DEWS (Digital Electronic Warfare System)توانسته به طرز قابل قبولی پاسخ این اعتماد بوئینگ را بدهد.

با توجه به ویژگی های بالا به نظر نمی رسد عقاب خاموش حتی بتواند به اندازه F-117 Night Hawk نیز پنهانکار باشد، هرچند به عفیده کارشناسان بوئینگ این پرنده به خوبی از روبه رو غیرقابل تشخیص است و برای عملیات گشت هوایی و حفاظت از حریم هوایی خودی کاملا مناسب به نظر می رسد.

از سوی دیگر بازار هدف این پرنده را کشورهای عربستان سعودی، کره جنوبی و ژاپن تشکیل می دهند. در مورد عربستان که با توجه به ساختارهای راداری پیشرفته هردوسو وجود پیش اخطارهای هوابرد در هردو سوی جبهه عملا قابلیت رادارگریزی از روبه روی F-15SE زیر سوال خواهد رفت. در جبهه دیگر نیز فاصله سئول و پیونگ یانگ با خودرو تنها چند ساعت است! و این تنها دریای شمال است که میان کره شمال و ژاپن فاصله انداخته که باز هم آنچنان قابل توجه نیست.

همچنین به دلیل شخصی بودن تحقیقات، بوئینگ دست به عصا حرکت می کند حال آنکه در بسیاری از موارد نیز کنگره ایلات متحده به روشنی با برخی ویژگی های برتر هواگرد مخالفت می کند.

حال باید دید بااعلام نیاز عربستان به 72 فروندF-15E و نیز قیمت احتمالی 100 میلیون دلاری برای هرفروند F-15 Silent Eagle این اولین مشتری به چه انتخابی دست خواهد زد، خریدی که به احتمال قوی آینده طرح را تعیین خواهد کرد.

عکس هایی از این هواپیما

پرواز جنگنده های F-15 Silent Eagle و F-22 Raptor برفراز پایگاه هوایی نوادا

آرم Silent Eagle بر روی بدنه هواپیما

تسلیحات قابل حمل توسط این جنگنده