...

نیروهای ماوراءالطبیعه

شاید اعتباری که مردم برای سایر پزشکان در نظر می گیرند به اندازه اعتباری که برای روان شناسان در نظر دارند نباشد، اما پنتاگون در بین سال های 1972 تا 1996 مبلغی بالغ بر20 میلیون دلار روی طرح های خاص آنها هزینه کرد. یکی از مهمترین این آزمایش ها بررسی نیروی ماوراءالطبیه و افرادی بود که از راه دور می توانستند به دیدن اجسام و اتفاقات بپردازند. به این افراد Remote viewer می گفتند. این افراد می توانستند با تمرکز به دیدن مکان هایی بپردازند که تا به حال به آنجا نرفته اند. اماکنی چون تاسیسات هسته ای و یا پایگاه های نظامی کشورهای خارجی. از این اطلاعات سپس استفاده های نظامی می شد. هرچند به دلیل تنافضات به وجود آمده با نتایج جاسوس های نیروهای اطلاعاتی، اختلافاتی بین سران به وجود آمد و در نهایت منجر به توقف انجام این گونه پروژه ها از جمله پروژه های Grill، Flame و Star Gate شد. در سال 2002 نیز CIA اسناد این تحقیقات را از حالت طبقه بندی شده خارج و در اختیار رسانه ها قرار داد.

سربازان 24 ساعته

شاید خواب را بتوان بزرگترین دشمن یک سرباز به حساب آورد. بسیاری از عملیات در هنگام شب و موقعی که سربازان در خواب به سر می برند، صورت می پذیرد. در همین راستا نیز ارتش کشورهای مختلف از موادی چون آمفتامین ها برای افزایش سطح هوشیاری سربازان استفاده می شود. به تازگی نیز از داروهایی با نام تجاری Provigil استفاده می شود که بدون ایجاد بیماری برای افراد، باعث می شود تا آنها بتوانند به طور پشت سرهم تا 40 ساعت بیدار بمانند. با این وجود آژانس تحقیقات پیشرفته دفاعی ایالات متحده (DARPA) در حال کار روی روش های جدیدتری برای جلوگیری از خواب سربازان است. یکی از این روش ها Transcranial Magnetic نام دارد که به وسیله تجهیزات الکترومغناطیس صورت می پذیرد.

پرش با سرعت صوت

وقتی دانشمندان نیروی هوایی ارتش ایالات متحده قصد داشتند اثرات سقوط آزاد از ارتفاع زیاد را روی بدن خلبانان مورد بررسی قرار دهند، به سراغ سروان «جوزف کیتینگر» رفتند. این خلبان که به عنوان مدیر تیم تیم پرش مشغول به فعالیت بود، در دهه 1950 بارها به انجام این آزمایش پرداخت. وی هربار با بالن های مخصوص به ارتفاع چند ده هزار پایی می رفت و به سقوط آزاد می پرداخت. او در روز 16 آگوست 1960 در یکی از صحراهای نیومکزیکو به ارتفاع 102 هزار و 800 پایی (حدود 32 کیلومتر) رفت و خود را پایین انداخت. در این آزمایش سرعت وی به 614 مایل بر ساعت رسید که با سرعت 761 مایلی صوت تفاوت چندانی ندارد. در این ارتفاع وی مجبور به تحمل دمایی در حدود منفی 94 درجه فارنهایت شد.

گاز اعصاب

تهدیدات ناشی از جنگ های شیمیایی و بیولوژیک وزارت دفاع ایالات متحده را بر آن داشت تا در بین سال های 1963 تا اوایل دهه 1970 اقدام به انجام پروژه ای با نام Project 112 نماید. در این پروژه روی برخی از کشتی های جنگی و صدها نفر از سربازان نیروی دریایی

گازهای خطرناکی چون سارین و VX پاشیده شد تا به این وسیله کارایی روش های پاکسازی و اقدامات ایمنی در پیش گرفته شده مورد بررسی قرار بگیرند. پنتاگون تا سال 2002 حرفی از این پروژه به میان نیاورد تا این که در آن سال انجمن بازنشستگان نیروهای مسلح اقدام به بررسی اثرات مخرب این آزمایش ها روی کهنه سربازان پرداخت. این پروژه تنها یکی از ده ها و یا شاید صدها آزمایش مشابهی بود که ارتش ایالات متحده در مورد گازهای کشنده از جمله گاز خردل انجام داد.

سوپر سربازها

شاید دست یابی به دانش ساخت سوپر سربازها با توانایی های فوق العاده زیاد طول نکشد. آژانس تحقیقات پیشرفته دفاعی ایالات متحده (DARPA) تحت پروژه ای با نام Inner Armor در حال کارکردن روی این امر است. فرض کنید سربازی تربیت شود که برخی از خصوصیات و توانایی های حیوانات را داشته باشد. توانایی هایی از جمله هماهنگ سازی بدن با شرایط ارتفاعات زیاد همانند غازهایی که تا 34 هزار پا از سطح زمین ارتفاع می گیرند. دانشمندان حتی در حال بررسی شیرهای دریایی هستند. این شیرهای دریایی به هنگام فرو رفتن در اعماق دریاها، به طور جالب جریان خون را از اعضای غیر ضروری قطع می کنند تا به این ترتیب مصرف اکسیژن کاهش یابد. هدف از این پروژه ساخت و تربیت سربازان همه فن حریف و ضد ضربه است. سربازانی که بتوانند در مقابل بیماریهای واگیردار، حملات شیمیایی، بیولوژیک، رادیواکتیو، شرایط دمایی و ارتفاعی سخت و موقعیت های طبیعی طاقت فرسا، از خود استقامت نشان دهند.