ویژگی قابل توجه این جنگنده بال های روبه جلوی آن است که این جنگنده را به جنگنده آزمایشی مفهومی Firkin29-X شبیه کرده است. سوخوی 47 جهت آزمایش های مهم روس ها در مواد کامپوزیت و سیستم های پیچیده دیجیتال کنترل پرواز ساخته شده است. سوخوی 47 با بهره گیری از بال های روبه جلو توانمندی انجام مانورهای بسیار عالی را دارد و قادر است در زاویه های حمله ای به اندازه 45 درجه به انجام عملیات بپردازد. این جنگنده تنها قادر است یک خلبان را حمل کند. طول آن 22،6 متر بوده و ارتفاع آن 6،3 متر است. مساحت سطح بال ها بالغ بر 61،87 متر بوده و وزن این هواپیما بیش از 16 تن است و هنگامی که سوخو47 بارگذاری شود وزن آن به 25 تن نیز می رسد. البته این جنگنده استثنایی قادر است با حداکثر وزن 35 تن نیز پرواز کند. همچنین حداکثر سرعت سوخو47 تقریبا 1،6 ماخ بوده و حداکثر سرعت این جنگنده در سطح دریا 1،34 ماخ خواهد بود.

حال به بررسی تکنولوژی بال رو به جلوی این جنگنده می پردازیم. بال روبه جلوی این جنگنده می پردازیم. بال روبه جلو مزیت های گوناگونی را با خود به همراه دارد، که از جمله آنها می توان به بالاتر بودن نسبت نیروی برا به پسا، مانورپذیری بالا در نبردهای هوایی تن به تن، بر بیشتر هواپیما، دارا بودن ویژگی های ضد واماندگی یا ستال و سپین، پایداری در زاویه حمله بالا و داشتن سرعت برخاست و نشست پایین تر اشاره کرد. در بدنه این هواپیما بیشتر از آلیاژهای تیتانیوم و آلومینیوم ساخته شده و قسمت محدودی از آن به میزان 13 درصد از مواد کامپوزیتی تولید شده است. در کابین این هواپیما به راحتی خلبان در هنگام انجام نبردهای هوایی توجه فراوانی شده است. در این کابین، خلبان به راحتی قادر است که حتی شتاب g بسیار بالا نیز ادامه عملیات بپردازد و صدمه ای نیز به او وارد نگردد. همچنین این هواپیمای جنگنده از سیستم نجات خلبان یا صندلی پرتاب شونده نوینی نیز بهره می برد که این صندلی، با داشتن قابلیت وفق پذیری بالا نسبت به خلبان و شکل متغیر، می تواند اثر نامطلوب شتاب g فراوان را بر روی خلبان کاهش دهد که در این شرایط خلبان قادر است که شتاب g بیشتری را نسبت به حالت معمولی و در هواپیماهای دیگر تحمل نماید. دسته کنترل هواپیما یا همان استیک، با شکل ارگونومیک می باشد که بر خلاف بسیاری از هواپیماها در وسط قرار نگرفته بلکه در یکی از جوانب خلبان یا در او برای راحتی بیشتر و تا نشدن دست تعبیه شده است.

این دسته بسیار حساس بوده و از مسیر حرکت یا پیمایش کمی به منظور انجام مانورهای سریع و به موقع برخوردار است که امکانات فراوانی به خلبان این هواپیما می دهد. ارابه های فرود این هواپیما متشکل از دوپایه چرخ اصلی و یکی پایه چرخ دماغه است که هرکدام یک چرخ سوار شده است.

ارابه فرود جلو به سمت عقب و ارابه های اصلی این هواپیما به سمت جلو و  به درون ریشه بال جمع می شوند. در مورد نقش اصلی این هواپیما نیز باید اظهار کرد که برنامه های هوایی کشور روسیه برای مدت زیادی پنهان از دید جهانیان می مانند به همیت دلیل، هنوز بر کسی آشکار نیست که این جنگنده اصولا برای انجام چه ماموریت هایی به کار خواهد رفت و کدام میدان نبرد سرانجام پذیرای این جنگنده روسی مدرن خواهد بود.