Exoct یک موشک مخوف است. این ماهی پرنده با پرواز خود در ارتفاع نزدیک به سطح دریا به خوبی از دید تمام سیستم های راداری معمولی پنهان می ماند، در کنار این برتری به دلیل سرعت صوت عملا به مانند بسیاری دیگر از موشک ها صدای فوق العاده بلندی نیز تولید نمی کند که این امر نیز به خودی خود سیستم های رهگیری موشک (که برپایه رهگیری به وسیله صدا کار می کنند) را با مشکلات جدی روبه رو می کند، در مرحله بعد به دلیل خودکار بودن موشک و عدم نیاز به برقراری ارتباط  با هواپیماهای مادر، بسیاری ازسناریوهای موجود برای جنگ الکترونیک بر علیه آن که برپایه قطع این ارتباط طراحی گشته اند با مشکل روبه رو می گردند.

سیستم هدایت Exoct همانطور که اشاره شد از نوع راداری فعال است که به آن اجازه می دهد به صورت دقیق به سمت هدف حرکت کند، هرچند نمونه های جدیدتر این سلاح مخوف به امکان استفاده از سیستم های GPS مجهز خواهند شد که به گونه ای افسانه ای توانایی و دقت این موشک را افزایش خواهد داد.

مکانیزم حمله در این موشک بسیار استادانه طراحی شده، به گونه ای که تنها شناورهای بسیار هوشمند می توانند با آن درگیر شوند، هرچند در این میدان نیز Exoct علیرغم قد و قامت کوچک خود (در برابر کشتی های بسیار بزرگ) دست و پا بسته نیست. همانطور که اشاره شد این ماهی پرنده پس از شلیک تا ارتفاع 30 متری سطح آب پایین می آید، ارتفاعی که شناسایی و رهگیری آن توسط رادارها را به طور قابل ملاحظه ای با دشواری روبه رو می کند ولی این همه ماجرا نیست. Exoct هنگامی که وارد فاز نهایی حمله می گردد ارتفاع خود را تا سه متری سطح آب کاهش می دهد که شناسایی آن را توسط رادارهای کشتی دشمن به طرز شگفت انگیزی کم می کند به گونه ای که عملا تا سیستم راداری- دفاعی شناور بخواهد خود را با شرایط  جدید تطبیق دهد برخورد روی داده و همه اینها یعنی آسیب پذیری بالای شناورها در برابر این ماهی پرنده.

از لحاظ ابعاد Exoct برای ماموریت محوله بسیار مناسب طراحی گشته و با دارا بودن 69/4 متر طول و وزن پرتاب 840 کیلوگرم خود به سادگی توسط هواپیما قابل حمل است، از سوی دیگر به دلیل جامد بودن سوخت، آماده سازی برای عملیات بسیار ساده است و در عین حال مابقی سوخت در زمان برخورد به عنوان ماده منفجره عمل می کند.

Exoct یک سرجنگی انفجاری شدید (HE) به وزن 165 کیلوگرم را می تواند تا 180 کیلومتر با خود حمل کند تا در لحظه مناسب، زخمی کاری بر پیکره شناور دشمن وارد کند، هرچند وزن کلاهک آن موشک را برای حمله به شناورهای متوسط و بزرگ مناسب می کند و حمله به اهداف بسیار بزرگ مناسب (ناوهای هواپیمابر یا نفت کش ها) را توسط آن چندان توجیه پذیر نمی کند آنچنان که در نبرد ارتش آرژانتین با بهره برداری از هواپیماهای سوپراتاندارد خود وبه همراه آن موشک های Exoct خود توانست ناوشکن HMS Sheffield نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا را در روز چهارم ماه می 1982 به قعر اقیانوس بفرستد حال آنکه بر اثر برخورد دو فروند از آنها را در 25 ماه می همان سال به کشتی تدارکاتی Conreyon Atlantic نتوانست این کشتی 15 هزارتنی را غرق کند، هرچند منجر به خارج شدن آن از میدان نبرد و ایجاد فشار مضاعف بر نیروهای انگلیس مستقر در منطقه گشت.